Ostatnio sporo pisałam o książkach a przecież nie samym czytaniem człowiek żyje (choć rzeczywiście ostatnio gdy tak zimno i szaro na polu  niewiele więcej mi potrzeba)!  W ciągu ostatnich kilku tygodni udało mi się oglądnąć kilka naprawdę ciekawych filmów i chciałabym się nimi z Wami podzielić. Mieszanka będzie niedobrana pod względem tematycznym, ale będzie te filmy łączyło jedno: były (moim skromnym zdaniem) dobre:-)

Pierwszy na taśmę pójdzie: Jabłka Adama duńsko-niemiecka czarna komedia, która dodatkowo jest dramatem. Kiedyś już pisałam, że nie bawią mnie komedie romantyczne i ten film oczywiście nim nie jest. To kawałek naprawdę dobrej, momentami wręcz absurdalnej komedii. Tytułowy Adam, postać do szpiku przesiąknięta neofaszyzmem i jak sam siebie określa po prostu zła trafia do ośrodka prowadzonego przez pastora. Ma tam spędzić z tego co pamiętam (oglądałam jakiś miesiąc temu ten film) trzy miesiące resocjalizując się. Pastor Ivan proponuje Adamowi aby ten sam sobie wyznaczył cel, któremu będzie się poświęcał przez ten okres czasu. Wybór pada na upieczenie jabłecznika z jabłek rosnących na jabłoni przed kościołem. Adam poznaje innym podopiecznych pastora Ivana. Jest to iście wybuchowa mieszanka: Gunnar alkoholik, popijącący syropy na kaszel (zawierające alkohol) dzielnie dostarczany przez pastora oraz Khalid arabski imigrant, który napada na znienawidzone stacje benzynowe Statoil. Wszyscy (łącznie z Ivanem) żyją w swoim świecie, robią rzeczy wydaje się abstrakcyjne. Adam w swojej przekorze stara się udowodnić naiwnemu  pastorowo, że nie każdy ma w sobie dobro.

W międzyczasie na jabłoń spadają nieszczęścia i możliwość upieczenia jabłecznika staje pod znakiem zapytania.

Zdaję sobie sprawę, że mój opis brzmi absurdalnie, ale uwierzcie.. film jest jeszcze bardziej zakręcony. Dla mnie był on po prostu świetny.

Obywatel Milk , chyba każdy o nim słyszał. Ja oglądanie go odkładałam dość dług. I niepotrzebnie, ponieważ ma on wszystko to co dobry film mieć powinien: ciekawą historię – tym razem prawdziwą, a takie lubię bardzo i świetnych aktorów. Smaczku dodają archiwalne zdjęcia San Francisco umiejętnie wplecione w film, ale tak, żeby było widać ten zabieg, przez co uwierzytelnia bardzo film.

Obywatel Milk – opowieść o walce o tolerancję, przypomnienie jak kiedyś było źle. Harvey Milk zdeklarowany gej, na tyle odważny, żeby podjąć  próbę pokazania problemów osób homoseksualnych i ich dyskryminacji. To nie opowieść wybielająca osoby o odmiennych preferencjach seksualnych, ale zwrócenie uwagi na jawne łamanie ich praw. Głównym celem  Milk’a jest nie pozwolenie na przyjęcie szóstej poprawki pozwalającej na zwalnianie homoseksualnych nauczycieli.

Obywatel Milk to pozycja obowiązkowa, szczególnie, że u nas w Polsce z tolerancją też nie jest najlepiej.

Kolejnym, świetnym, pokazywanym w Sylwestra w TV filmem był Kontakt z cudowną  Jodie Foster. Wciągający, zapierający dech w piersiach – oczywiście tych, którzy lubią Sci-Fi, a ja należę do takich osób. Ellie Arroway (grana właśnie przez panią Foster) wierzy w możliwość wysłuchania z szumu kosmicznego wiadomości przekazywanej nam przez istoty zamieszkujące inne planety. Całą swoją energię i dobrze zapowiadającą się karierę poświęca możliwości słuchania sygnałów i obsłudze radioteleskopów. Przez innych naukowców uznana za dziwaczkę, ciągle musi starać się o dotacje na swoje badania. Pewnego razu (oczywiście wtedy, gdy kończy jej się kontrakt na korzystanie z radioteleskopów) znajduje  wśród kosmicznej breji dźwięków, coś co nie jest przypadkiem tylko wiadomością…

Wciąga, mimo kilku niedociągnięć mogę szczerze polecić.

Niestety nie samymi dobrymi filmami człowiek żyje, czasami trzeba wpaść na jakiegoś gniota, do którym zaliczyć mogę August Rush (szczególne dno i dziesięć metrów mułu za ostatnią scenę, z założenia pewnie wzruszającą, ale dla mnie kicz bił po oczach), Bezcenny dar (Ultimate Gift) – mega gniot, szkoda tuszu (nawet tego wirtualnego) na opisywanie go.

_____________________________________

zdjęcia pochodzą z www.filmeb.pl